Affedersiniz. Siz Sarah Morton değil misiniz?
Evet. Siz osunuz. Son kitabınızı büyük bir zevkle okuyorum.
Harika. Kendimi hikayenin kadın kahramanı gibi hissettim.
Kitabımda ne anlattığımı biliyorum. Bildiklerimi tekrarlamanıza gerek yok.
İyi günler. Ne alırsınız? -Viski lütfen. -Sek mi?
Bir dakika. Merhaba Sarah. -Erken geldim. İçerde mi?
Şu an yanında biri var? -Peki kim? -Terry Long? -Kim?
Orada.
İnan bana harika olacak. Bu kitabın çok satacağına eminim.
Sizi tanıştırmama izin ver. Sarah Morton, bu Terry Long.
Hakkınızda çok şey duydum. Son kitabınız satış rekorları kırmış.
Sonra görüşürüz Terry. Sakın unutma. Henüz yeni başladık sayılır.
Teşekkür ederim John. Tanıştığımıza sevindim.
Umarım bundan sonra birbirimizi daha sık görürüz:
Neden bu konuda bir şey söylemedin? -Yeni yazarlarımızdan biri.
Doğrusunu istersen seni burada görmek beni şaşırttı.
Yanlış hatırlamıyorsam iki gün önce gelmen gerekiyordu. Biraz geciktin.
Yapmam gereken bazı işler vardı. -Ne gibi? -Kitabın son kısmıyla ilgili.
Kitabın sonu hakkında karar veremedim. Aklımda iki seçenek var.
Dikkatli ol. Güç başını döndürmesin.
Kendimi kötü hissediyorum. -Artık iyi bir tatili hak ettin.
İstersen yeni kitabını benim yazlıktaki evimde yazabilirsin.
Orada seni kimse rahatsız etmez.
Tamam Sarah. Sorun nedir?
Umarım son kitabınla ilgisi yoktur. -Onunla ilgili. Benden habersiz bazı kısımları değiştirmişsin.
Seni daha önce uyarmıştım. Ama dinlemedin. Bu şekilde devam edemez.
Bunu tartışmak mı istiyorsun? -Hayır. Tartışmak için çok geç.
Sadece anlamanı istiyorum. -Evet.
Doğrusunu istersen sanırım biraz değişiklik iyi gelecek.
Kitabının fiılm haklarıyla ilgili teklifiımi de düşünmelisin.
İyi kazanabilirsin. -Tek düşündüğün bu öyle değil mi?
Kitap senin umurunda bile değil. -Ben sadece işimi iyi şekilde yapmaya çalışıyorum.
Bunu yaparken başkalarının düşüncelerini de öğrenmelisin.
Teklifiıme ne diyorsun?
Sadece bir ay için olabilir. -Harika.
Orada rahat edeceğine eminim. Kitabını tamamladıktan sonra dinlenmiş şekilde dönersin.
Evde başka kimse kalmıyor mu? -Sadece sen.
Kimse seni rahatsız etmeyecek.
Marcel siz misiniz? -Evet. -Merhaba. Sarah Morton.
Merhaba madam. Sizi ben götüreceğim. -Çok iyi. -Valizinizi alayım.
O bende dursun. -Öyleyse çantanızı alayım. -Teşekkür ederim. -Araba dışarıda bekliyor.
Geleceğinizi öğrenince evi temizlettim. Burada rahat edeceksiniz.
İhtiyacınız olan her şey var. Buzdolabı yiyecekle dolu.
Bir sorun çıkarsa beni arar mısınız? -Evet. Merak etmeyin.
Çok iyi. Bir şeye ihtiyacınız olursa yolun sonunda bir pazar yeri var.
Bu büyük bir evdir. Arka tarafta bir de garaj var.
Teşekkür ederim Marcell. Hoşça kal. -Hoşça kalın madam.
İyi günler. -İyi günler.
Ne alırsınız? İçecek bir şey?
Hayır. Yiyecek bir şeyiniz var mı? -Ne tür bir şey?
Bilmiyorum. Hazır yiyecek türü bir şey olsun. -Pekala.
Merhaba baba, benim. -Sarah? -Evet baba.
İyi misin? -Neredesin? -Kısa bir tatile çıktım.
Ülke dışında mı? -Deniz kenarında bir yer.
Senin keyfiın yerinde mi? -Her zamanki gibi.
Diğerleri iyi mi? -Evet. Buraya gelecek misin? -Hayır. Belki daha sonra.
Hep böyle yapıyorsun? Bir kez olsun bizi dinleyemez misin? -Baba. Evet.
Tamam baba. Bir sorun çıkarsa beni arayabilirsiniz. Adresimi vereceğim.
Tamam mı? -Sen nasıl istersen kızım. -Tamam. Sonra görüşürüz.
Kendine iyi bak. -Merak etme. Hoşça kal.
Alo? Nasılsın John? -Merhaba.
Yeni evinden memnun musun? Çalışmaya başladığına eminim.
Umduğun gibi bir yer çıktı mı? -Evet. Bundan iyisi olamazdı. Teşekkür ederim.
Hayallerimdeki gibi. Yüzme havuzunun olması da harika.
Yeni kitabıma bile başladım. -Sahi mi? -Evet.
Bu seferki kendini sorgulayan sıra dışı bir kadınla ilgili olacak.
Öyle mi? -İyi bir çalışma olacağını düşünüyorum. -Uzun sürecek mi? -Kısa zamanda biteceğini sanıyorum.
Özellikle böyle bir yerde. Burası çok sessiz bir yer.
Buna sevindim. İhtiyacın olan bir şey var mı? -Hayır. Burada istediklerimi fazlasıyla buldum.
Sahi mi? -Evet. Son kitabım ne zaman yayınlanacak?
Birkaç hafta sürebilir. Öncelikle yapmamız gereken başka işler var.
Ama en kısa zamanda basılacak. Bundan emin olabilirsin tamam mı?
Pekala. -Hoşça kal. -Hoşça kal John.
Beni korkuttun. -Sen kimsin? Burada ne arıyorsun?
Kim miyim? Ben burada kalıyorum. Sen kimsin merak ettim.
Siz kimsiniz? -Bu evde konuğum. Evin sahibi John burada bir süre kalmama izin vermişti.
Siz sözünü ettiği şu yazar olmalısınız. -John'u tanıyor musun?
Babamdır. Bunu size söylemedi mi? -Hayır.
Burada yalnız kalacağımı söylemişti. -Babam böyledir.
Benden söz etmedi ha? -Hayır. Bir kızı olduğunu bile bilmiyordum.
Burada kaldığını bilmiyordum. -Aslında yeni geldim.
Sigara içecek yaşta mısın? -Sayılır.
Babam sigara içmeme karışmaz. Evet. Onu elinde mi tutacaksın?
Neden bu saatte geldin? -Biraz eğlendim. bu yüzden geciktim.
Şunları odama yerleştirsem iyi olacak. Affedersin.
Aradığınız numara şu an kapsam alanı dışında. -Lanet olsun!
Az önce kızınla tanıştım John. Mesajımı alır almaz ara. Hoşça kal.
Babanı aradım. -Bulamadın değil mi?
Evet. Telefonunu kapamış. Sanırım benim tepkimden çekindi.
Burada kaldığımız sürece sorun istemiyorum. -Tamam. Adını öğrenebilir miyim?
Sarah. -Benimki de Julie.
Oturmamın sakıncası var mı?
Lütfen rahatsız olma. -İstediğin yere oturabilirsin.
Hava güzel değil mi? Güneşlenmek cilde gerçekten çok iyi geliyor.
Bunu hatırlattığın için teşekkür ederim ama kitap okumak daha zevkli.
Anlıyorum. Kendi dünyasında bir kadın.
Esrarengiz biri. Dışa açılmayan, erkeklerden uzak duran, kendi halinde bir kadın.
Eleştirilmekten korkan, iç dünyasının dışa yansımasını istemeyen birisin.
Neden üstüne bir şeyler giymeyi düşünmüyorsun?
Giysilerimi mi? Hayır, böyle çok daha rahatım.
Ne okuyorsun? O ağır romanlardan birini mi?
Hayır, sadece polisiye. -Anlıyorum. Kafa dinlemek için iyidir.
Dün geceki tavrımdan dolayı senden özür dilemek istiyorum.
Neden o kadar sert tepki gösterdin? -Biriyle kalmayı planlamıyordum.
Peki ne yapacaksın? -Polisiye romanımı bitireceğim.
Kitap mı yazacaksın? Biraz tatili düşünmüyor musun? -Kitap yazarak da dinlenebiliyorum.
Boş versene. Bence hayatını yaşamalısın. Neden biraz eğlenmeyi denemiyorsun?
Ciddi misin? Buna inanamıyorum. Lütfen saçmalama.
Bu harika. Keşke orada olsaydım.
Olamaz. Ne dedin? Gerçekten ciddi misin?
Hiç sanmıyorum...
Hayır, sana katılmıyorum.
Evi mi terk ediyorsun? -Hayır. Hava alacağım. Sonra dönerim.
Pekala. Marcell'in kızı beni ziyarete gelecek Sarah.
İnanamayacağın kadar soğuk bir kadın.
Hesabı getirir misiniz lütfen? -Evet.
Alo? Ben de seni arayacaktım. Olanları biliyorsun.
Sen ciddi misin? Burada pek mutlu olduğum söylenemez.
Pekala, Sarah'ya veriyorum. Hoşça kal. Seninle konuşmak istiyor.
Alo? John? Kapattı.
Adım Sarah Morton. Bana John'u bağlar mısınız? -Kendisi yerinde yok.
Öyle mi? -Evet. -Onu aradığımı söyler misiniz? Teşekkür ederim.
Konuşmadı mı? Sanırım ikimizin de burada karşılaşacağını tahmin ediyordu.
Beni iyi dinle. Bu evde sorun istemiyorum. Yeni kitabıma odaklanmak zorundayım.
Eğer sıra dışı şeyler yapmaya kalkarsan ikimizden birinin bu evden gitmesi gerekecek, tamam mı?
Bu evde çılgınca partiler vermeyi düşünüyorsan... -Gerçekten hayata bu kadar küstün mü?
Eğlence hakkımı mı kısıtlıyorsun? -Evet. Bu evde benim dediğim olacak.
Sorun çıkarırsan gidersin. -Tamam. Ama senin esirin olduğumu düşünme.
Bu şekilde yaşamak hoşuna gidiyorsa bir şey diyemem.
İyi misin? Tek başına yürüyebilecek misin? -Merak etme.
İyi misin? -Sana yaslanayım.
Önüne dikkat et.
Müziğin sesini kısar mısın? -Hayır. Bu müzik bu şekilde dinlenir.
Günaydın. -Günaydın.
Biraz kahve alabilir miyim lütfen? -Evet.
Siz Sarah olmalısınız. -Affedersiniz. Fransızca konuşmuyorum.
Özür dilerim.
Hadi kalk.
Şimdi olmaz canım. -Hayır,son birkez. -Üzgünüm ama olmaz
Gitmek zorundayım. Üstelik o kadın içerde.
O yazar mı? -Emin değilim. Rahatsız oluyor mu?
Evet. Farklı bir kadın. -Aslında fena sayılmaz.
Erkeklere karşı son derece soğuk. -Öyleyse tam bana göre.
Görüşürüz bebeğim. Her şey için teşekkür ederim.
Beni arayacaksın değil mi? -Sorun değil.
Güzel olmuş mu? -Evet.
Burada mı kalıyorsunuz? -Evet. Restoranın arka tarafında.
Görmek ister misiniz? -Hayır. -Aslında bir şato olduğu söylenemez.
Bunu tahmin edebiliyorum. -Evet.
Yeni gelenler burada mı yemek yer? -Evet. Zaten başka bir yer yok. Bir tek biz varız.
Burası küçük ama güzeldir.
İzninizle.
Merhaba. -Yatağında yatan adam kim?
Dün gece tanıştığım biri. Ben de pek tanımıyorum.
Birini bekliyor muydun? -İyi günler. Julie evde değil mi?
Merhaba. Nasılsın? -İyiyim.
Yeni mi kalktın? -Evet. Dün gece içkiyi biraz fazla kaçırmışım. Kendime gelemedim.
Bu Bayan Sarah. Kendisi yazardır. -Onunla tanıştık.
İstediğim birkaç şey var alabilir misin? -Evet. Ne gerekiyor? -Şuraya listesini koydu.
Günaydın. -O nerede? -Kim nerede?
O kız. Adını hatırlamıyorum. -Adı Julie.
Julie nerede acaba? -Bahçede. Birini uğurluyor.
Orada bulabilirsiniz. -Mersi madam.
Gidiyor musun? -Evet.
Bu gece geç geleceğim. -Her zamanki gibi bir başka erkekle mi?
Bilmiyorum. -Tahmin etmiştim. -Bu seni ilgilendirmiyor.
Bu evde kaldığım sürece burada olanlar beni ilgilendiriyor.
Hayal gücünü kullan. Bir kez olsun saplantılarından kurtulup kendini özgür bırakmayı dene.
Başkalarına ahlak dersi vermeyi de bırak.
Bugün eve erken dönmüşsün.
Bunuda mı babama söyleyeceksin? -Evet. Neden olmasın?
Bunu umursamaz. İnan bana.
Emin gibisin. -Onu yıllardır tanırım.
Ölmediğim sürece umurunda bile değilim.
Julie? -Evet. -İçeri girsek iyi olacak.
Müsait misin Sarah? -Evet. İçeri gel.
Nasılsın diye bakmaya geldim. -Her zamanki gibi acele ediyorum.
Bu benim külotum. Nereden buldun?
Arka bahçede. Çimlerin arasında.
Nereye gidiyoruz? -Gidince görürsün.
Burası lüks bir restoran. -Evet. -Ve sana göre değil.
Bazen gelirim. Değişiklik oluyor. -Anlıyorum.
Buraya yalnız mı geliyorsun? -Bazen. Bazen de bir arkadaşımla.
Erkekler etkileniyor olmalı. -Normal bir durum.
John bunu biliyor mu? -Hayır.
Bilse de bir şey değişmez. Babam nerede yemek yediğime karışmaz.
Tek kardeş sen misin? -Hayır. Benden büyük bir kardeşim daha var.
Ne yiyeceğine karar verdin mi? -Evet. -Ne söyleyeceksin?
Sanırım... Sen kararını verdin değil mi?
Elbette. Soslu bir biftek olabilir. Hayır en iyisi daha farklı bir şey söylemek.
Yemek kültürün gelişmiş olmalı. -Benim yaşımdakiler için sıra dışı değil mi?
Bu kadar özgür olman kolay dejenere olmana yol açabilir.
İnan bana... Sonsuz özgürlük o kadar da iyi değildir.
Bazen babam gibi konuşuyorsun. O da bana aynı şeyleri söyler.
Nedenini anlıyorum. -Sanmıyorum. Sizin yaşınızdakiler özgür kalmaktan korkuyor.
Ben sadece özgürlüğün bir bedeli olmalı diyorum.
Ne seçeceğine karar vermedin mi? -Sanırım karar verdim.
Siparişi verelim mi? -Evet. Gelir misiniz.
Ne yapacağıma karar veremedim. Pek çok seçeneğim var.
Sanırım bir süre bu şekilde deli dolu yaşayacağım. Belki daha sonra okuluma devam ederim.
Zor bir karar. O kadar da umurumda değil.
Sanırım bunun için hala zamanım var.
Bazen kendimi çaresiz hissediyorum. Sanırım bir arayıştan kaynaklanıyor.
Sorunlar bitmiyor.
Babam kendi hayatını yaşıyor. Beni de tamamen özgür bıraktı.
Belki günün birinde bu özgürlükten bıkıp kendime yeni bir hedef seçerim.
Ama cinselliği seviyorum. Ruhumu bu şekilde tanıdığımı hissediyorum.
Kusura bakma. Sorunlarımla seni de sıktım. -Hayır. Kesinlikle sıkılmadım.
Ciddi misin? Seni anlayamıyorum. -Beni anlamak o kadar zor mu?
Bilemiyorum. Bazen bana çok soğuk geliyorsun. Sanki bir hayatın yokmuş gibi.
Bu yüzden senin gibiler beni her zaman korkutmuştur.
İçmek istemediğine emin misin? -Kesinlikle. Sigarayla mutlu olma yaşını çoktan geçtim.
Bence sen de bırakmalısın.
Bir kez denesen? -Pekala. Seni kırmak istemem.
Sigara beni biraz olsun rahatlatıyor.
Ne zamandır içiyorsun? -Küçüklüğümden beri.
Kendimi bildim bileli.
-Sen nasıl rahatlıyorsun? -Pek çok şey yaparak. -Öncelikle kitap yazmak beni çok rahatlatıyor
Kendimi farklı biri gibi hissediyorum. -Annem de senin gibiydi.
Sürekli anılarını yazardı. Sorunlarımdan uzaklaşıyorum derdi.
Ciddi misin? Günlükleri duruyor mu? -Evet.
Ben de yazıyorum. Bazen aklıma esince oturup yaşadıklarımı yazıyorum.
Fena olmuyor. -Ne zamandır ailenden ayrısın?
Babam meşgul biridir. Bana ayıracak zamanı pek bulamıyor.
Sadece paranın ve seksin bana yeteceğini sanıyor. Bu da onun düşüncesi.
Evet. Bazı konularda haklı olabilir.
Burası bu gece fazla sessiz değil mi?
Bazen ben de yazıyorum. Aklıma estiğinde.
O zaman sorunlarımdan biraz olsun uzaklaştığımı hissediyorum.
Benimkisi bir kaçış. Her şeyden kaçıyorum.
Bir gün yakalanacağını düşünmüyor musun? -Evet. Bu yüzden ailemden uzaktayım.
John o kadar da şanssız sayılmazmış.
Annem de senin gibiydi. Anılarını yazardı.
Sanırım ben de ona benziyorum.
Evde misin Julie?
Nasılsın? -Sarah seni arkadaşımla tanıştırayım.
Tanışmıştık. Burada oturduğunuzu bilmiyordum. -Bu güzel. Arkadaşlık kurmanız uzun sürmez.
Eviniz gerçekten güzelmiş. -Evet. Ama şimdi bunu boş ver.
Konuğumuza bir şeyler ikram etsene Sarah.
Keyfiınize bakın. Ben hemen dönerim.
Viski? -Evet.
Sağlığınıza içiyorum.
Hadi.
Hadi çabuk olun. -Sorun mu var? -Bir şey mi oldu?
Arkadaşlığımıza içelim. -Arkadaşlığımıza içelim.
İçkiye alışkın değil misiniz? -Aslında çok sık içmem.
Hangi konuda yazıyorsunuz? -Polisiye bir roman.
Kitabın kahramanı ölüyor mu? Öldürülüyor demek daha doğru
Komik olan nedir? -Zavallının öldürülmesine gülüyorum.
Demek öyle. Gerçekten komik.
Bana izin verir misiniz? -Hayır. Bu kadar çabuk gidemezsin.
Tamam.
Hadi. Dans edelim.
Hadi. Sen de bizimle dans et Sarah. -Hayır. -Lütfen.
Sanırım gitsem iyi olacak. İyi geceler Julie İyi geceler.
Ben de gitsem iyi olacak. -Beni yalnız mı bırakacaksın?
Sanırım bu gece bu kadar yeter. -En azından havuza girelim.
Hadi. -Olmaz dedim.
Su çok güzel. -Tamam. Geliyorum.
Su çok güzel.
Soğuk mu? -Evet soğuk.
Lütfen Julie.
Pekala. Yeter artık.
Senin neyin var? -Ben gidiyorum.
Sen aptalın tekisin. -Yeter artık. -Neyin var anlamıyorum.
Senin neyin var? -Beni rahat bırak. -Geri zekalı. -Bırak dedim!
Kim o? -Dükkan kapalı mı? -Kendisi henüz gelmedi.
Nerede olduğunu bilen biri var mıdır? -Evet. Madama sorabilirsin.
Dükkanı erken açmaz mı? -Erken açar ama bugün nedense biraz gecikti.
Bir yere gitmiş olabilir mi? Sanmıyorum Şimdi izninle .İşlerim var
Benimle güneşlenir misin? -Hayır.
Bu nedir? -Ne? -Buradaki izler.
Evet? -O mu? Dün gecede bileğimi kestim.
Elinde sıyrık görmüyorum. -Beni rahat bırak!
Fan durey mi? -Evet. -Şu yolu takip edin. Tam karşıdaki kasaba.
Teşekkür ederim. Orada kolay bulabilir miyim? -Küçük bir kasabadır. Herkes tanır.
Evde kimse var mı? -Evet.
İyi günler madam. Antuan Berry'nin evi burası mı? -Evet.
Onu neden arıyorsunuz? -Kendisi acaba evde mi?
Hayır. Dünden beri yok. -Özür dilerim.
Babasını görebilir miyim? -Hayır. Kendisi pazar yerinde.
Teşekkür ederim madam. -Onu ne için arıyordunuz?
Julie'yi tanıyor musunuz? -Evet. Onu tanırım.
Dün gece onunla birlikteydi. Ama sonra ortadan kayboldu.
Buradan hemen gidin. -Ne dediniz?
Bir daha gelmeyin.
John Bosload'ı bağlar mısınız. Adım Sarah Morton.
Tamam. Bekliyorum.
Yerinde yok madam. Mesajınız var mı? -Peki nerede?
Yerini ben de bilmiyorum. -Hoşça kalın.
Sonunda geldin. Sonunda geldin.
Seni gördüğüme çok sevindim.
İyi ki geldin anne. Seni çok özledim. Anne... Anne...
Lütfen kendine gel Julie!
Bana ne oldu? -Bayıldın. O kadar önemli değil.
Başım çok ağrıyor. -Yakında geçer.
Julie? -Evet?
O adama ne olduğunu biliyor musun?
Ona mı? -Evet.
Ona vurdum. -Çok mu vurdun?
Bilmiyorum.
Sanırım sert vurdum.
Senin saçmalıklarından bıktım.
Hazır mı? -Evet. -Hayır. Bana bırak.
Kimse görmemeli. -Tamam. -Çabuk ol.
Dediklerimi getirdin mi? -Evet. -Şunu bana ver. -Pekala.
Hadi. Kazmaya başla.
Ben yoruldum.
İşimiz bitmedi. Biraz daha çalışmalıyız.
Sarah? -Ne? -Teşekkür ederim.
İşte bitti. Diğerlerini de getireyim.
Ben biraz korkuyorum. -Neden?
O gece birileri görmüş olabilir. -Emin misin?
Hayır. Sadece bir olasılık.
Demek bir olasılık ha? Bundan kesinlikle emin olmak zorundayız.
Sizi gören olmamış. Onun buraya geldiğinden kimsenin haberi yok.
Emin misin? -Elbette.
Buradan gideceksin ve bir daha dönmeyeceksin. Anlıyor musun? Bir süre için uzaklaşman iyi olur.
Evet. -Anladın mı? -Evet. Demek istediğini anladım.
Zaten bundan sonra burada kalabileceğini pek sanmıyorum.
Nereye gideceğini biliyor musun? -Şimdilik hayır.
Ailenin yanına döner misin? -Hayır. Bunu istemem.
Pekala.
Sen burada kalacak mısın? -Fazla değil.
Sonra döneceğim. -Seni anlamak çok zor.
Olanların etkisi geçti mi? -Sayılmaz.
O an gözümün önünden gitmiyor. -Bunu artık düşünme.
Bundan sonra yaşam tarzını değiştirmelisin. Yoksa başın dertten kurtulmaz.
Bunun doğru bir seçim olduğuna emin misin? -Kesinlikle.
Gidiyor musun? -Gitmeden önce vedalaşmak istedim.
Sanırım bir süre için bir arkadaşımın evinde kalacağım.
Umarım senin için iyi olur.
Babama olanları anlatacak mısın? -John'a mı?
Bunu bilmesi gerekmiyor değil mi? -Sanırım.
Hoşça kal.
Julie? -Evet?
Şehre geldiğinde bana uğra. -Bundan emin misin? -Evet.
Merak etme. -Bol şans.
Göreceğiz.
Seni anlamak artık zor değil. Sanırım ben de senin gibi düşünmeye başladım.
Yeniden başlamam gerektiğini artık biliyorum.
Soınsuz özgürlüğün sorun olduğunu şimdi anlamaya başladım.
Seni özleyeceğim. Sen iyi bir arkadaşsın.
Her zaman aklımda olacaksın. Seni kendime örnek alacağım.
Sonsuza dek. Julie.
Fena olmamış. Tarz değiştirmişsin. -Bu fark eder mi? -Hayır çok iyi olmuş.
Bunun hemen basılmasını istiyorum.
Aslına bakarsan önce eleştirmenlerin düşüncelerini almak daha doğru olacak.
Buna gerek yok. Onların da seveceğine eminim. -Evet Sarah ama burada işler nasıldır bilirsin.
Bu farklı bir tarz. Bu yüzden riske girmek istemiyorum.
Senden daha değişik bir şey bekliyordum. -Son sözün bu mu?
Yayınlamayacak mısın? -Hayır. Böyle bir şey demedim.
Senin için böyle bir riske değeceğini düşünüyorum.
Sanırım bu seni mutlu etti. -Kitabımın basılması elbette beni mutlu eder.
Bana bu hikayenin kaynağından söz edermisin İşte bunu yapamam
Hikayenin kahramanıyla aramda çok özel bir sır var.
Onu açığa çıkarırsam başı derde girebilir. Ve ben bunu hiç istemem.
İşte burada. Buna göz atıp kararını ver.
Sanırım en iyisi de bu olacak.
Bu yaptığın hiç hoş değil. -Nasıl biri olduğumu biliyorsun.
Bakacak mısın? Yoksa kenara mı koyacaksın. Buna sen karar ver.
Hoşça kal.
Hikaye gerçekten hoşuna gitmezse basacak birilerini tanıyorum.
Hoşça kal. -Hoşça kal Sarah.
Günaydın. -Nasılsın Julian?
Babam içerde mi? -Evet canım.
Alo John. Julian burada.